DREAM BIGGER งานในฝันกับ เจ้าของร้านกาแฟ

Dream Bigger

DREAM BIGGER

ทุกคนมีความฝัน อยากจะเรียนจบไปได้งานดีๆ ที่ชอบและอยากทำ แต่ก็ยังตอบตัวเองไม่ได้ว่าควรเริ่มจากตรงไหนก่อน  seventeen จึงชวนทุกคนมาพบกับพี่สาวที่ประสบกับความสำเร็จใน
5 สายงานอาชีพ
(แอร์โฮสเตส, พิธีกรและผู้ประกาศข่าว, สถาปนิก, เจ้าของธุรกิจร้านกาแฟ และบล็อกเกอร์)  เพื่อแชร์ไอเดียให้ความฝันของสาวๆ มีเป้าหมายที่ชัดเจนยิ่งขึ้น

Dream Bigger

หม่-สิริลักษณ์ นิ่มนวล 22 ปี คณะอุตสาหกรรมการเกษตร สาชาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
การอาหาร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ปี 4

                พี่อ๊อพ-อารยา อารยะชีพปรีชา เจ้าของร้าน Faraday เมืองทองธานี

——

ร้านกาแฟเป็นหนึ่งในความฝันสุดเริ่ดของคนเจนฯนี้ มันจะดีแค่ไหน ที่เราจะได้เปิดร้านกาแฟน่านั่งบรรยากาศดีๆ สูดกลิ่นหอมของกาแฟในที่ทำงาน ลูกค้าเข้าไม่ขาดสาย แล้วความจริงมันเป็นอย่างไรกันนะ

Dream Bigger

 

หม่ : พี่เลือกสายพันธุ์กาแฟยังไงคะ

พี่อ๊อพ : อันดับแรกเราเข้าใจกาแฟยังไง ง่ายสุดคือได้ลงมือทำการเสิร์ชหาข้อมูล เพราะว่าเราไม่ได้เกิดในไร่กาแฟ เราต้องเข้าไปอยู่ในที่ที่เป็นความรู้เรื่องกาแฟ อย่างตัวพี่เริ่มจากเข้าร้านกาแฟ เริ่มรู้จักเพื่อนๆ เจ้าของร้านกาแฟสองคือ ถ้าอยากศึกษาจริงจัง เทคคอร์สอะไรก็ได้ เบสิก จากที่เราเป็นศูนย์ จะก้าวไปสี่ห้าหก มันไม่เก็ต พี่เทคคอร์สหลายที่มาก เมื่อเราเอาตัวเรา เข้ามาเราถึงจะเข้าใจมันจริงๆ จะได้รู้ว่าเราอยากทำอยู่หรือเปล่า พี่เริ่มต้นด้วยการเทคคอร์ส เทคที่ไหนก็ได้ แล้วเราจะเริ่มรู้จักคนที่เขาทำกาแฟ สัมผัสถึงศาสตร์บางอย่างของกาแฟ เทคคอร์สหลายๆ ที่ จะได้รู้ความแตกต่าง เห็นสิ่งแตกต่าง จุดเด่นแล้วจะค่อยๆ เข้าใจเอง ต้องเริ่มจากศูนย์ไปหนึ่งไปสอง เราไม่จำเป็นต้องเป็นเอ็กซ์เปิร์ตด้านเมล็ดกาแฟ เราต้องแพลนในสิ่งที่คิดว่าเราจะทำได้ เรานั่งร้านนี้เวิร์กมาก แต่เราไม่สามารถทำได้ เรามีอะไร ที่ทำธุรกิจนี้ได้ พอเราเข้าใจธุรกิจมากขึ้น เราจะค่อยๆ ทำได้ ลองดูสิ ร้านกาแฟมีหลายแบบ ร้านบางร้านเน้นกาแฟเป็นพิเศษ บางร้านเน้นบาริสต้า บางร้านเน้นสถานที่ เราต้องมาศึกษาเรียนรู้ให้ชัดเจนคือความฝันมันจะฟุ้งๆ ต้องค่อยๆ ตบมันเข้ามาให้เป็นรูปเป็นร่างไม่งั้นจะไม่ได้เริ่ม เพราะนี่ก็ฟุ้งมาหลายปีแล้ว ตอนนั้นไม่ได้มีร้านกาแฟเก๋ๆ มากมาย ธุรกิจนี้มันเปลี่ยนรูปแบบไปเยอะเหมือนกันนะ จุดเริ่มต้นต้องให้เป็นรูปเป็นร่างก่อน

ใหม่ : บางร้านขนมนิดเดียวแต่ราคาแพงแต่ทำไมของพี่ราคาถูกจัง

พี่อ๊อพ แต่ถามว่าอย่างนั้นลงทุนไปเท่าไหร่หรอ จริงๆ พอย้อนไปดูสี่ห้าปีที่แล้วเคยคิดจะเปิดที่อารีย์ ไปเช่า สถานที่ คิดว่าจะไหวหรอ เสี่ยง ไปตีห้ากว่า เล็งที่จอดรถนั่งรอดู ว่ามีคนเดินผ่านกี่คน แต่ละคนเข้าร้านเรากี่คน คิดว่ามันไม่ง่าย มีแต่ออฟฟิศ ต้องทำให้คนออฟฟิศซื้อให้ได้ ตอนทำที่นี่ก็เซอร์เวย์เหมือนกันมันก็อีกทาร์เก็ตนึง สุดท้ายถ้าพูดถึงทำเลต้องไปทำความรู้จักกับมันก่อน แล้วดูว่าจะทำอะไรถึงจะเซิฟคนเหล่านี้ได้ พอเราเลือกทำเล เลือกทาร์เก็ตเราต้องสนุกกับมัน แต่ละที่มันไม่เหมือนกันเลย

Dream Bigger

 

 

ใหม่ : เฮ้อออออ

พี่อ๊อพ : พี่ก็เฮ้อเหมือนกัน  พับโปรเจ็กต์มาเป็นสิบรอบ มันคลิกที่นี่ที่สุดแล้ว จังหวะเวลาความพร้อมร้านไม่ได้เป็นเบเกอรี่ พี่ไม่ใช่คนทำเค้ก เราเป็นโรงงานผลิตขนมปังเป็นหลัก เค้กมีบ้าน เราแค่รู้สึกว่า ไม่ได้ต้องการดึงจุดเค้กเยอะ พี่มองว่าร้านพี่เป็นร้านที่กินได้เรื่อยๆ กินเมื่อไหร่ก็กินได้ ถ้ามาทุกครั้งกินเค้กมันไม่ใช่ฟีล อย่างเค้กพี่ในตู้เบสิกมากนะ อย่างเช่น บราวนี่ บัตเตอร์เค้ก แต่ขนมปังจะนิ่มเพราะโรงงานพี่ผลิตเอง โทสต์เราก็ไม่ได้วิลิศมาหรา แค่ขนมปังมันโฮมเมดเราจะเลือกเท็กเจอร์ที่เราต้องการ เขาทำมาให้ถ้ามันนุ่มไปก็คุยกันก็ปรับมาเป็นจุดแข็งเล็กๆ ของขนมปังที่เราทำเอง

ใหม่ : ตอนนี้ใน ม.หนูมีซอยเข้าหอมีเวิ้ง ก่อนถึงหอมีร้านน้ำ ถ้าร้านพี่ไปคงขายดี ตรงนั้นหอพักก็ 4-5 พันและ ขนมร้านพี่ 129 บาทร้านต้องขายดีมากๆ

พี่อ๊อพ : การที่ที่ตั้งราคาถูกก็ใช่ว่าจะดี จริงๆ กลางๆ นี่คือพ้อยต์  ทุกวันคือร้านลูกค้าประจำในที่นี่คือเหมือนเป็นบ้านหลังที่สองของเขาเลย มันเป็นฟีลนั้นไปเลยก็รู้สึกว่าโชคดีจริงๆ ตอนที่จะทำ อยากให้เป็นแบบนี้

Dream Bigger

 

 

ใหม่ : กว่าจะลงตัวใช้เวลานานมั้ยคะ ต้องโปรโมตอะไรมั้ย

พี่อ๊อพ : พี่ว่าเหมือนร้านพี่จะโชคดี ร้านมีความโดดเด่นในตัว มีการบอกต่อ คนขับรถผ่าน จุดสนใจพอสมควร เลยไม่ได้โปรโมตมากมาย มีน้องสาวช่วยอีกคน จ้างพนักงาน ช่วยกันทำ จากไม่มีระบบอะไรเลย จนทำๆๆๆ จนมีระบบรูปแบบเหมือนทุกวันนี้ ก็หัวฟู ไม่รู้กี่โมงดี  การทำธุรกิจหลักการ คิดคอร์สเบสิกขนมปัง 1 ปอนด์ได้กี่ที่ เขามาส่งทุกวัน โรงงานของน้อง พี่ซื้อมาก็ต้องมีต้นทุน ก่อนที่จะออกมาต้องคำนวณว่า ได้กี่เสิร์ฟ วิปครีมเท่าไหร่ ทุกอย่างองค์ประกอบรวมแล้วเท่าไหร่ ควรขายเท่าไหร่ในมาร์จิ้นเท่านี้

ใหม่ : ถ้ามันแพงเกินไปล่ะคะ

พี่อ๊อพ : พี่ก็จะปรับโปรดักต์ ก็ต้องมีการปรับไม่ใช่การลดคุณภาพลง มีลูกเล่น คุ้มค่า กับความอร่อย ความคุ้มค่าทำง่ายกว่า คำว่าอร่อยไม่ใช่สำหรับทุกคน เราต้องทำให้อร่อยที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ มีเพื่อนพี่อยากทำเครปขายทำวัตถุดิบดีมาก เอาบรรทัดฐานอะไรมาบอกว่าดีมาก คนรู้เยอะกับคนที่ประสบความสำเร็จอาจไม่ใช่คนคนเดียวกัน อาจต้องอาศัยลองผิดลองถูก สังเกตไหมนักวิขาการไม่ทำธุรกิจเอง แต่มักจะเป็นคอนซัล

***********************************************

** ติดตามเรื่องราวดีๆ แบบนี้อีก 4 อาชีพในฝัน (แอร์โอสเตส, สถาปนิก, พิธีกรและผู้ประกาศข่าว และบล็อกเกอร์) ได้ที่ seventeenthailand หรือ อ่านเพิ่มเติมได้ที่่
seventeen Magazine ฉบับเดือน July 2016 ** 

ช่องทางติดตาม seventeen Thailand

♥ Website : http://www.seventeenthailand.com/
♥ Instagram : https://www.instagram.com/seventeenthailand/
♥ Facebook : https://www.facebook.com/SEVENTEENthailand
♥ Youtube : http://www.youtube.com/user/seventeenthailandTV
♥ Twitter : https://twitter.com/Seventeenthai
♥ Snapchat : https://www.snapchat.com/add/seventeenthai

 

Comments