บอย-ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ วัย 17 กับฉายาขำๆ

บอย – ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์

ใครจะคิดว่าหนุ่มหล่อสุดเกรียนขวัญใจสาวๆ คนนี้ วัย 17 ปี จะมีฉายาว่าแหลม

 

บอยปกรณ์

 

ชีวิตวัย 17

ช่วงนั้นผมเรียนอยู่ ม.ปลาย ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา อยู่สายวิทย์ ถ้าถามถึงวัย 17 แล้วน่าจะเป็นช่วงที่สนุกที่สุดในการใช้ชีวิต เราไม่ต้องรับผิดชอบเรื่องอะไรมากมาย เน้นแค่เรื่องการเรียน สนุกอยู่กับเพื่อนๆเป็นกลุ่มเป็นก้อน ผมก็มีช่วงเกเรบ้าง แต่พอช่วงเอนทรานซ์ผมก็ตั้งใจอ่านหนังสือ ไม่ได้เป็นเด็กเรียนมากแล้วก็ไม่ได้เป็นเด็กกิจกรรมจัด แต่ถ้ามีใครให้ช่วยทำกิจกรรมอะไรก็จะทำ ส่วนใหญ่ก็จะได้ทำกิจกรรมที่ต้องอาศัยความหนาของหน้า (หัวเราะ) คืองานที่เหลือจากที่คนอื่นเขาไม่ทำกันกลุ่มผมก็จะทำ กลุ่มผมจะเป็นสไตล์กลุ่มผู้ชายฮาๆ

ความฝันวัย 17

ผมไม่เคยมีความฝันว่าโตขึ้นมาผมอยากเป็นอะไร คิดแค่ว่าอยากอยู่สบายๆมีเงินใช้  ไม่เคยคิดว่าจะได้เข้ามาในวงการด้วยซ้ำ

ไอดอลในดวงใจ

ตอนนั้นชอบ เอริค คันโตน่า ครับ ผมเชียร์ทีมแมนยู อยู่แล้ว แล้วผมชอบคันโตน่าที่เขาเป็นคนเก่ง คาแรคเตอร์เขาก็หล่อ เท่ห์

แฟชั่นสุดอินเทรนด์

ยุคนั้นจะฮิตเสื้อผ้ามือสองมาก เด็กผู้ชายทุกคนต้องใส่เสื้อผ้ามือสองเท่านั้น สไตล์ยุค 60 ซื้อตามจตุจักร รองเท้าผ้าใบก็ต้องมือสอง ขาดๆเน่าๆหน่อย ถ้าใส่มือหนึ่งจะไม่เทห์

แหล่งสังสรรค์วัย 17

ร้านเกมส์คอมพิวเตอร์แถวๆสยาม กับ สามย่านครับ ยุคนั้นจะฮิตเล่นเกมส์เคาน์เตอร์สไตรค์กัน ฮิตมาก เลิกเรียนก็ต้องไปเล่น

ฉายา

เพื่อนๆเรียกผมว่า แหลม ครับ เรียกกันมาตั้งแต่ประถม คุณครูตั้งให้ มาจากที่ผมเป็นคนผอมมาก ผอมจนหน้าแหลม

 

บอย ปกรณ์

บอย ปกรณ์

 

วีรกรรมวัย 17

ผมกับเพื่อนๆนัดกันกระโดดลงสระบัวของโรงเรียน ในวันปัจฉิมนิเทศน์ จบ ม.6 ครับ พอเราทำพิธีปัจฉิมกันเสร็จแล้ว พวกเราก็ใส่ชุดนักเรียนกระโดดลงสระบัวกันตู้มๆๆ เล่นน้ำกันสักพักนึง อาจารย์ฝ่ายปกครองก็มาไล่ให้พวกผมขึ้นจากน้ำแล้วบอกว่า กระโดดกันลงไปได้ยังไงไม่รู้เหรอว่าสระบัวเนี่ยรับน้ำจากส้วมของตึกที่อยู่ข้างๆลงมาบำบัด คือมันเป็นน้ำทิ้งจากส้วมลงมาด้วยครับ เราก็อี๊ๆ แต่มันก็เป็นความรู้สึกแบบเล่นน้ำคลอง ก็ขึ้นมาอาบน้ำกัน คือเล่นกันไปแล้วไงครับ ทำอะไรไม่ได้ (หัวเราะ)

เรียนรู้จากวัย 17

เราสามารถทำอะไรก็ได้ที่ทำให้เรามีความสุข แต่สุดท้ายแล้วสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือความรับผิดชอบต่อหน้าที่ของเรา ก็คือเรื่องการเรียน ถ้าคุณเล่นแล้วการเรียนออกมาไม่ดี ความหายนะกำลังจะมาเยือนคุณแล้ว  ช่วง ม.4 ม.5 ผมมีเผลอๆไปบ้าง เกเร ไม่อ่านหนังสือ โดนคุณแม่ทำโทษไม่ให้เรียนพิเศษจนกว่าจะตั้งใจเรียนแล้วค่อยไปเรียนพิเศษต่อ ถ้ากลับไปแก้ไขได้ผมอยากไปตั้งใจอ่านหนังสือเรียนตอนนั้นให้มาก เพราะตอน ม.6 ผมเอนทรานซ์ติดแต่ก็ไม่ใช่คณะที่ผมอยากเรียนจริงๆ ผมต้องเสียเวลาอ่านหนังสืออีกปีนึงจนมาติดที่เภสัช จุฬาฯ สุดท้ายเราไปถึงจุดมุ่งหมายแต่เราก็ไปถึงช้าปีนึง ถ้าผมตั้งใจอ่านหนังสือตั้งแต่ ม.4 ม.5 ผมก็คงไม่ต้องเสียเวลาไปปีนึง

บอยในอีก17ปีข้างหน้า

งานในวงการบันเทิงถ้าอยู่ได้ก็คงทำอยู่ รักงานนี้ แต่ตอนนั้นหลักๆก็คงไปทำธุรกิจอะไรที่ชอบ เพราะส่วนตัวแล้วผมเป็นคนชอบค้าขายชอบทำธุรกิจ แล้วที่สำคัญถึงตอนนั้นผมก็คงมีครอบครัวแล้ว

 

 

ติดตาม seventeen Thailand ได้ที่นี่
♥ Website : http://www.seventeenthailand.com/
♥ Instagram : https://www.instagram.com/seventeenthailand/
♥ Facebook : https://www.facebook.com/SEVENTEENthailand
♥ Youtube : http://www.youtube.com/user/seventeenthailandTV
♥ Twitter : https://twitter.com/Seventeenthai

Comments